จอมยุทธ์กริน

ในที่สุดก็กลับมาอยู่บ้านจนได้ครับ ... ทริปปายสำเร็จด้วยดี

ผมว่าปายเป็นสัญลักษณ์ของเมืองโรแมนติกเมืองหนึ่งเท่าที่วัยรุ่นส่วนใหญ่จะนึกถึง ... หลายคนหลงเสน่ห์ปายถึงขึ้นมาปักหลักใช้ชีวิตที่นี่ ... ยิ่งหลายคนหลงไหล ... ผมยิ่งอยากรู้ว่าที่นี่เป็นอย่างไร ... วันดีคืนดีเลยเก็บผ้าเก็บผ่อนผ่าน 792 โค้ง(หรือถ้ารวมโค้งตั้งแต่กรุงเทพมันจะกลายเป็นกี่โค้งก็ไม่รู้)มาถึงปายจนได้

เวลา 3 คืนทำให้ผมเห็นปายในมุมมองของตัวเอง ... มุมมองที่ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าจริงๆแล้วเสน่ห์ของปายคืออะไร ... อีกอย่าง ... หนังสือหรือเวปไซต์หลายๆแห่งชอบบอกว่าปายเปลี่ยนไป ... เปลี่ยนไปยังไง ... ใครรู้บอกผมทีครับ

แต่ถึงคิดแบบนั้นแต่ผมก็พบเรื่องเล็กๆน่ารักๆในปายมาเล่าให้ฟังด้วย ... เรื่องที่เจอมากับตัวแล้วอดไม่ได้อยากเอามาเล่าให้ฟัง

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ... วันนั้นผมไปซื้อโรตีร้านหนึ่งซึ่งมีชาวต่างชาติรอคิวอยู่ก่อนแล้ว ... หลังจากสั่งเสร็จผมก็ยืนมองอาบังคนขายเล่นมายากลเปลี่ยนแป้งเป็นแผ่นโรตี(ผมคิดว่ามันสนุกดีออก)เรื่อยเปื่อย ... พอทำเสร็จก็เก็บเงิน

ชาวต่างชาติ : ท่าวหล่ายค่ะ

อาบัง : สามสิบ (ชู 3 นิ้วประกอบท่าทางด้วย)

ชาวต่างชาติ : สาม ... สิบ (ทำท่างงๆก่งก๊งเล็กน้อย) ... เยส ... สามสิบ

เหมือนเพิ่งเข้าใจว่าสามสิบคืออะไรจึงค่อยจ่ายเงินพลางหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ... แล้วก็หันมายิ้มกับผม 

ชาวต่างชาติ : กามลางหาดพูดค่า

น่ารักไหมครับ ... ผมว่าชาวต่างชาติที่มาเที่ยวต่างประเทศแล้วพยายามหัดพูดภาษาเจ้าบ้านเป็นภาพที่น่ารักจัง ... ดูเป็นนักท่องเที่ยวที่ถ่อมตน ... มาบ้านใครก็น่าจะพูดภาษาเดียวกับเขาให้ได้หน่อยจริงไหม ... มันจะอภิสิทธิ์เกินไปไหมที่ออกเดินทางทั่วโลกโดยคิดแต่จะใช้ภาษาตัวเองโดยหวังว่าชาติอื่นๆจะต้องเข้าใจ

แล้วเขาก็หันมาถามว่าผมสั่งอะไร ... ไอ้เราก็สั่งโรตีซะชื่อเรียกยากเชียว ... จนปัญญาจะแปลเป็นภาษาอังกฤษเลยได้แต่ชี้ให้ดูที่อาบังกำลังทำแล้วบอกว่า like this ... ดูไว้แล้วไปตั้งชื่อเอาเองก็แล้วกัน ^^"

-------------

อีกเรื่องเป็นเรื่องของร้านอาหารตามสั่งที่นั่นครับ ...

ด้วยความไม่กินผัก ... เมนูอาหารที่ผมสั่งมักจะห้อยท้ายด้วยประโยค ... ไม่ใส่ผักครับ ... เสมอ

ผมไปกินร้านอาหารที่ว่านี่ 2 ครั้ง ... ครั้งที่สองผมสั่งแหนมผัดไข่ราดข้าวโดยไม่ได้ห้อยประโยคพิเศษไปเพราะคิดว่ามันคงไม่มีผัก ...

... แล้วผักก็มาเต็มจาน ...

ไม่เป็นไรกูเขี่ยออกได้เว้ย ... ก็นั่งเขี่ยไปกินไป ... พอจ่ายเงินป้าที่เดินมาเก็บเงินคล้ายตกใจเล็กๆที่เห็นซากผักที่ไม่ได้รับการเหลี่ยวแลอยู่เต็มจาน ... แล้วก็อุทานขึ้นมาเบาๆ

" อ๋อ ... น้องที่สั่งไม่ใส่ผักคราวที่แล้วนี่เอง "   

ผมเลยยิ้มให้ ...

คิดว่าผมประทับใจอะไรครับให้ทาย ... คิดละสิว่าผมประทับใจว่าคนที่นี่มีน้ำใจดี ... ช่างใส่ใจ ... ช่างจดจำลูกค้า ... ถ้าคิดว่าเป็นคำตอบสวยงามพวกนั้นผิดหมด !!

เรื่องของเรื่องก็คืออย่างที่ผมบอกไป ... ป้าจำได้ว่าผมเป็นคนที่คราวที่แล้วมากินอาหารแล้วสั่งว่าไม่ใส่ผัก ...

... แล้วทำไมข้าวผัดคราวที่แล้วถึงมีผักเต็มจานเลยวะห๊ะ!!!!!!!!! ...

ประทับใจเลย ... ป้าแสบได้ใจมาก ...

--------------------

ใครเคยไปหรือไม่เคย ... ปายของคุณเป็นอย่างไร ... มาเล่าให้ผมฟังบ้างสิครับ           

edit @ 3 Nov 2009 03:42:42 by จอมยุทธ์กริน