ออกทางไหน?

posted on 14 Jun 2009 17:37 by giguntic  in daily-life

เคยสงสัยตัวเองไหมว่าทางออกของปัญหาหลายๆครั้งที่เราเลือก ... มันเป็นทางออกที่ดีจริงหรือเปล่า ... หรือมันเป็นทางเลือกงี่เง่าเอาแต่ใจของเราเอง 

ผมบังเอิญได้อ่านจากบล็อคของน้องสาวคนหนึ่งที่กำลังสับสนเกี่ยวกับเรื่องทางออกของปัญหา ...

ความสับสนนั้นชวนให้ถึงเรื่องของตัวเองเล็กๆ ... ผมเพิ่งเจอปัญหาใหญ่ๆแล้วก็ทลายปัญหาด้วยทางเลือกที่ดูสิ้นคิดมาเหมือนกัน ...

..........................................................................

ผมเริ่มทำงานมาตั้งแต่ช่วงต้นๆปี ... เริ่มต้นทำงานด้วยความรู้สึกว่าทำๆไปไม่ให้ที่บ้านเป็นกังวลว่าลูกชายจะไม่มีงาน ... ฉะนั้นผมจึงทำงานด้วยอารมณ์แบบขอไปที - 2 ที อะไรประมาณนั้น ...

แน่นอนว่านายจ้างไม่มีทางแฮปปี้กับมนุษย์เงินเดือนที่ทำตัวเฉื่อยชาแบบผมแน่ ... ก็เขาเสียเงินจ้างให้ทำงานนี่หว่า ...

ผมโดนเรียกไปสวดบ่อยมากข้อหาไม่ใส่ใจกับงาน ... มากถึงมากที่สุด ... คุณอาจจะคิดว่าอ่าวมันก็เหมาะสมแล้วนี่กับที่มึงทำตัว ...

เผอิญตอนนั้นผมคิดไม่ได้อย่างนี้นะสิ ...

เวลาถูกด่าน่ะเป็นใครๆก็เครียดทั้งนั้นแหละ ... แล้วเวลาเครียดเหตุผลมันเข้าถึงที่ไหนล่ะ ... ยิ่งผมมันพวกกะโหลกหนาอยู่ด้วย ... ผนวกกับนายจ้างเป็นประเภทจุดระเบิดติดง่ายโคตร ... คือขัดใจปุ๊บแม่งก็ระเบิดก่อนเหตุผลน่ะมี ... แต่ตามมาช้าๆทีหลังซึ่งตอนนั้นสติผมไม่พร้อมรับฟังแล้ว ...

โดนด่าบ่อยๆเข้าช่วงนั้นชีวิตออกแนวสีหม่น ... เก็บกดและเครียดสุดๆ ... เหมือนมีชีวิตอยู่เพื่อเวลาเลิกงานและเสาร์อาทิตย์เท่านั้น

เมื่อความคิดแบบนี้สะสมเยอะเข้า ... มันเลยก่อร่างเป็นแนวคิดที่ว่า ...

กูต้องการใช้ชีวิตของกูทุกวันไม่ใช่มีชีวิตแค่เสาร์อาทิตย์ ... ถ้าเครียดแบบนี้ก็ออกแม่งเลย   

... แล้วผมก็ลาออกจริงๆ ...

บังเอิญช่วงเวลาก่อนออกมีโอกาสได้สนทนากับคนรู้จักหลายๆคนเรื่องที่กำลังจะออกในสิ้นเดือน ... มีหลายคำถามชวนจุกแต่ก็แก้ไขอะไรไม่ทันแล้ว เช่น ...

ครั้งหนึ่งที่บ่นในวงกลุ่มเพื่อนเกี่ยวกับเหตุการณ์หนึ่งในออฟฟิสที่เพื่อนร่วมออสฟิสคนหนึ่งโดนเจ้านายเรียกไปด่าเสียยกใหญ่ซึ่งครั้งนั้นเป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงที่ผมเห็นเองยังอดหวั่นไม่ได้   เรียกว่าจำได้ติดตาเลย

ผม     : เจ้านายแม่งขี้ด่าว่ะ ... เพื่อนที่ออฟฟิสแม่งโดนด่าแบบเละเทะอ่ะ ... ใครจะไปทนได้วะเอะอะก็ด่าตลอด

เพื่อน : เหรอวะ ... เออ ... แล้วในมุมมองของมึงเพื่อนที่ออฟฟิสมันทำผิดป่าววะ?

ผมตอบมันไม่ออก ... นึกย้อนไปแล้วตอนนั้นเพื่อนร่วมงานมันก็ทำผิดของมันจริงๆ ... ถูกด่าเป็นเรื่องที่ถูกแล้ว ... ผมเองที่ถูกด่าก็เป็นเรื่องที่ทำผิดเหมือนกัน ... ถูกเขาด่ามันก็ถูกแล้วนี่

หรืออีกครั้งก็เป็นเรื่องตอนที่คุยกับเสด็จพ่อ

เสด็จพ่อ  : ทำไมถึงจะออกล่ะ

ผม          : ก็ทำงานแล้วอึดอัดอ่ะ ... เจ้านายด่าตลอด ... แค่ทำไม่ถูกใจก็ด่าแล้ว ... ใครจะไปทนไหว

เสด็จพ่อ  : ถ้าโดนด่าแล้วทนไม่ได้แล้วจะไปทำงานอะไรได้ ... โลกนี้คงไม่มีพนักงานทำงานแล้วมั้งแบบนั้น ... 

... เหมือนโดนเสด็จพ่อฮุกเข้าปลายคางอีกหมัด ...

เริ่มรู้สึกว่าไอ้การที่เราเลือกหนีปัญหาโดยการลาออกแบบนั้นมันเป็นเรื่องสมควรแล้วจริงๆเหรอ!?

.......................................................................................................................

... อ่านมาถึงตรงนี้หลายท่านคงเข้าใจว่าผมได้เรียนรู้แล้วว่าการแก้ปัญญาจำเป็นต้องอาศัยสติและความอดทนเหมือนการพยายามแก้ปมเชือกที่ม้วนทับกันวุ่นวายด้วยความอดทนทีละเล็กละน้อย ... สักวันก็จะแก้ปมเสร็จ ... ไม่ใช่เร่งรีบเอามีดไปตัดปมมันทิ้งเสีย ...

.................................................................................................................

เปล่า ... ผมยังมองว่าทางเลือกของผมเป็นทางเลือกที่ดีแล้วอยู่ดี

ผมเชื่อว่าทางเลือกของปัญหามันถูกคัดสรรผ่านตัวเรามาแล้วว่ามันดีที่สุดสำหรับเรา ... แม้มันอาจไม่สวยงามสำหรับใครก็ตาม ... ก็ในเมื่อผลลัพธ์ของการเลือกนั้นเกิดขึ้นกับเรา ... เราน่าจะรู้สิว่าเราจะโอเคแบบไหน ... อดทนต่อไปใครจะรู้วันหนึ่งผมอาจจะเครียดมากขึ้นมาถึงขั้นลุกขึ้นมากัดหูตัวเองตายก็ได้  

เหมือนเรื่องปมเชือกนั่นแหละครับ ... เป็นเรื่องดีครับที่เราจะอดทนแก้มันทีละปม ... สักวันเราก็จะคลายมันได้ ... กระนั้นผมเองก็มองอย่างถ้วนถี่แล้วว่านี่เป็นเชือกที่ถึงจะคลี่ออกมาให้สวยงามอย่างไรผมก็คงไม่หยิบมาใช้มันอีก ... แล้วผมจะเสียเวลาแก้ทีละปมทำไม ...

... ตัดปมทิ้งแล้วเอาเวลาไปกินข้าวดีกว่าครับ ...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

จริงๆแล้วการทำงานกับการโดนด่ามันก็เป็นเหมือนกันทุกที่นั่นแหละนะ พี่อาจจะให้คำตอบที่ไม่ถูกใจปอนด์นักเพราะพี่มันก็เป็นพวกมนุษย์เงินเดือนที่ทำงานอยู่ที่เดียวกันมาร่วมสี่ปี(สีปีแล้วหรอวะ)ได้แล้วมั้ง จนเพื่อนพี่มันประหลาดใจว่าแกทำงานที่นี่ตั้งแต่ตอนแกเรียนจบเลยอย่างนั้นเรอะ!! ประมาณนั่นแหละ (เพื่อนพี่บางคนมันก็เป็นพวกเปลี่ยนงานบ่อยเหมือนกัน)

คือไอ้ที่เล่าให้ฟังมันก็ไม่ใช่อะไรหรอก ตอนพี่ทำงานพี่ก็มีอารมณ์แบบนี้บ้างเหมือนกัน คิดอยากลาออกเหมือนกัน แต่พอนึกๆไปรู้สึกว่าเออพยายามทำไปเอาไอ้ที่เขาด่ามาปรับดูก็ได้วะ มันอาจจะดีขึ้นก็ได้นะ

สำหรับพี่การที่ต้องออกจากงานคือเราทำแล้วรู้สึกเบื่อรู้สึกว่างานนั้นมันไม่ใช่แล้ว ถ้าต้องถึงกับ "ทน" ทำมันก็ออกเถอะ ถ้าไม่รู้สึกสนุกกับงานก็ออกเถอะ แต่.... ถ้าโดนเจ้านายด่าเนี่ยบางครั้งเราก็ต้องปรับตัวเราเพราะเขาเป็นนายจ้างเรา ต้องพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าเราทำงานคุ้มค่าจ้างนะเว้ย พอเราพยายามปรับปรุงตัวเราบางทีพี่ว่าเค้าอาจจะด่าเราน้อยลงก็ได้นะ

นั่นเอง...ที่เขียนมาแบบนี้ก็เผื่อไว้ปอนด์ได้ถามใจตัวเองดูเกิดได้ไปทำงานใหม่ว่าเรารู้สึกสนุกกับงานบ้างรึเปล่า ต้องคอยถามแบบนี้ตลอด

ขอให้ได้งานที่ถูกใจเร็วๆนะ

#1 By *~citrus~* on 2009-08-09 16:07

เรื่องเราเองอาจจะยังหาทางออกไม่เจอ
แต่เราเคยทำงานพาร์ทไทม์อยู่ครั้ง สองครั้ง และในทุกทุกครั้งที่ทำงาน เราก็โดนด่า แต่นั่นก้เพราะเราทำผิด อย่างที่เขาว่าจริง

ครั้งหนึ่งเราไปทำงานเสริ์ฟ ส่วนหนึ่งก็หาตังค์ใช้เอง อีกส่วนก็อยากลองในสิ่งที่เราไม่ถนัด ตอนไปทำแรกๆก็เหนื่อย เพราะรู้เลยว่าไม่ใช่อะไรที่ชอบ การบริการลูกค้า การเชียร์ลูกค้าให้เข้าร้าน การทำทุกอย่างให้ถูกใจเขา

และนั่นก็ทำให้เราเข้าใจว่าอะไรเหมาะกับเรา
แบบนี้มันไม่ใช่เรา เราก็เลยลาออก
แต่ในตอนที่ทำงานอยู่ก็ทำให้เราได้รู้อะไรมากขึ้น

การทำงานที่เราชอบ ที่เรามีความสุข และที่เหมาะกับเรา นั้นน่าจะทำให้เรารักการทำงานมากขึ้น

สิ่งที่เราเล่ามา อาจจะไม่ได้เกี่ยวกับหัวข้อที่พี่เขียนไว้
แต่เราแค่อยากให้พี่ ได้ทำงานในสิ่งที่ชอบ และอยากทำ
ไม่ใช่ทำด้วยความรู้สึกทำๆไป ก็แค่นั้น

ยังไงก็เอาใจช่วยเช่นกันน่ะค่ะ
เจองานที่ชอบเร็วๆน่ะค่ะ
big smile

#2 By ,, สายรุ้ง ,, on 2009-08-10 00:32

ดีใจที่มาช่วยแชร์ประสบการณ์ครับ...open-mounthed smile

จริงๆแล้วงานที่ออกมาก็ไม่ใช่งานที่อยากทำอยู่แล้วครับ (ถึงใช้คำว่าทำแบบขอไปที)...เป็นอีกเหตุผลที่สามารถออกมาได้โดยไม่ลังเล

ขอบใจจริงๆครับที่แสดงความห่วงใย
อ่านแล้วโดน
เราพึ่งลาออกมา ไม่ได้โดนด่า
แต่โดนค่อนแขวะ บั่นทอนกำลังใจ หากรู้ว่าเราไม่ใช่ ทำไมรับเราเข้ามา
วู้ววsad smile